ყველი საქართველოში კვების კულტურისა და ტრადიციის განუყოფელი ნაწილია. თუმცა, წარმოების ხანგრძლივი ტრადიციისა და ინტენსიური მოხმარების მიუხედავად, კვლავ აქტუალურია ფალსიფიკაციის პრობლემა და მომხმარებელს ყველის შეძენისას დიდი ყურადღების გამოჩენა მართებს.
ამ საკითხთან დაკავშირებით „პრაიმტაიმი“ ქართული ყველის ისტორიის მკვლევარს – მეყველე, ანა მიქაძე-ჩიკვაიძეს დაუკავშირდა.
„ის, რაც დღეს ხდება, შეურაცხყოფა კი არა, თაღლითობა და დანაშაულია. რძე არის ნედლეული, რომელსაც, მაქსიმუმ, 72 საათი აქვს სიცოცხლისუნარიანობა, როცა ის ჯერ კიდევ თხევადია. ჩვენი წინაპარი და საღად მოაზროვნე ადამიანი ახალმოწველილ რძეს დააყოვნებდა. ცოტა ხანში, შემოდგამდა ცეცხლზე და ოდნავ შეათბობდა. შემდეგ ისევ დააყოვნებდა და ისე ჩაასხამდა მასში კვეთს.
ამ უძველეს ქვეყანას, რომელსაც უზარმაზარი ტრადიცია აქვს რძის მოპოვებისა და გადამუშავების. რძე არის ზემგრძნობიარე ნედლეული. ნახმარ კოკა-კოლას ბოთლში რომ ჩაასხამ რძეს – კატასტროფა დაემართება. მიმტკიცებენ ადამიანები – „ნატურალურია, ავადუღებ და არაფერი არ მოუვა“.
ასეთ რძეს, რომელსაც ბაქტერიები გაუმრავლდა, კიდევ რომ დაუმატებ პლასტამასას (რომელიც ცხელი წყლის გამოვლებასაც კი არ ექვემდებარება) უფრო ცუდი შედეგი დადგება.
ასე დაბინძურებულ რძეს ერთხელ ადუღებაც არ ყოფნის. რძე უნდა იყოს კამკამა, სუფთა. პირდაპირ ასფალტზე ყრია ყველი.
ისე არ გაიგოთ, რომ გლეხს შეურაცხყოფს ვაყენებ. ძალიან ბევრი არარეგისტრირებული საწარმო არსებობს, რომლებიც ეფარებიან გლეხის სახელს. აქვთ საწარმოები სადღაც ჯურღმულებში. ერთხელ რომ დაიაროთ გული გაგისკდებათ ისეთებს ნახავთ. რომ ამბობენ, ქოქოსის ცხიმი არის გამოყენებულიო – პალმისა და ქოქოსის ცხიმი უძვირფასესია და დიდი თანხაც ღირს, ვინ გაღირსებს მაგას. ლარიან მარგარინს იყენებენ, რომელიც პირდაპირ არის კიბოს კარცენოგენი. ეს სიბინძურე, პლუს ეს გაურკვეველი ცხიმები. ამ თაღლითობამ მთლიანად მოკლა ჩვენში კულტურა.
მე თვითონ მაქვს მომატებული ნაწლავის ჩხირები. ნაწლავის ჩხირები ერთ-ერთი დაავადებაა რძის და ყველის. ჩნდება ჭუჭყისგან, ანტისანიტარიისგან, გაუსუფთავებელი ზედაპირისგან, ჭურჭლისგან. როცა დავიწყე 27 წლის წინ კვლევა. მაშინ მეგონა, რომ ნატურალური იყო ყველაფერი. თუმცა, მას მერე ძალიან ბევრი რამ ვისწავლე“-, ამბობს მეყველე ანა მიქაძე-ჩიკვაიძე.
მეყველე ანა მიქაძე-ჩიკვაიძე „პრაიმტაიმთან“ საუბარში ასევე იხსენებს ისტორიას, რომელიც მის შვილს გადახდა თავს.
„რაც დაემართა ჩემს შვილს ეს იყო სტაფილოკოკური მოწამვლა. მან ღამით, ძილის წინ გამოიღო მაცივრიდან კარგად შეფუთული (გარედან არაფერი არ ჭირდა) გუდის ყველი. წლები მივირთმევდი ამ ყველს და ვენდობოდი. ღამე გადაუვიდა სასულეში, სასწრაფომ ძლივს მოგვისწრო. 4 დღე იყო კომაში და როდესაც დაითესა შიგთავსი, აღმოჩნდა სტაფილოკოკური მოწამვლა. ორივე ფილტვი გაუჩერდა, დაიწვა მთელი ბრონქები. ექიმმა ჩემს უმცროს ვაჟს უთხრა – წადი და მონახეთ ეკლესია, სადაც გადაასვენებთ ან საფლავიო. ვერაფრით ვიჯერებდი, რომ ჩემი, მეყველის შვილი კვდება ყველით“,- ამბობს ის.
